ما آدما فراموش کاریم، خیلیم فراموش کاریم! قبلا هم بارها گفتم! باید دلیل تک تک کارایی که میکنم رو یه جا واسه خودم بنویسم! یه جا که فقط و فقط خودم بهشون دسترسی داشته باشم! چون یادم میره! یادم میره و دوباره تکرار میکنم اشتباهاتمو! یا میشینم با خودم فکر میکنم چی شد که این طوری شد؟ و درست قسمتی که جواب

نشسته تو زندگی خودش، از دور نگاه میکنه و به نظرش خیلی آسون میاد همه چی... حرفامو میزنم! سرشو تکون میده و میگه: خیلی سختی کشیدی! اینو یه جور ترحم انگیز بدی میگه! یه جوری میگه که من حس کنم همه ی تصمیمایی که گرفتم فقط به خاطر سختی هاییه که کشیدم و ریشه ی عقلانی نداره! من اما، محکم میگم آره! خیلی سختی